Войцек

 Армиялық шаштаразшы Войцекті қоршап тұрған әлем ол үшін жат еді. Дәрігер де, Капитан да, бақталасы Тамбурмажор да аз да болса ақша табу үшін қандай бір лас  істі де орындауға дайын, аз сөзді  сарбаздан өздерін артық, жоғары санайды. Шын мәнінде, Войцек өзінің өмірді оғаш қабылдауымен, Марияға деген таза сүйіспеншілігімен, баласына деген  қамқорлығымен - адамгершілік жағынан олардан артық еді.  Әйелдің  опасыздығы емес, өзін адам құрлы көрмей, мазақ ететін  ортаның  қиянаты оны ақыл-есінен айырады.  Бюхнерлік  кісі өлтіру - үнемі зорлық-зомбылыққа ұшыраған жеке тұлғаның моральдік құлдырауының нәтижесі.