Сипаттама
Сахна музыкалық-драма театры
"Алматы күзі" камералық театрлардың VIII фестивалінің ашылуы.
Неліктен біз кейде өзімізді бақытсыз ететін нәрсені таңдаймыз? Неліктен біз көңілімізді қалдыратын адамдарға сене береміз және неге біз басқалардың үмітін ақтауға тырысамыз?
Екі әйел бір - біріне жақын-мүлдем басқа, бірақ бір-біріне өте ұқсас: әрқайсысы жалғыздықты, қажетсіз болудан қорқуды және ақыры мағыналы сезінуге деген ұмтылысты жеңуге тырысады.
Күлкілі әңгімелердің, күлкілі жағдайлардың және көрінетін қарапайымдылықтың артында әдетте жасыратын нәрсе біртіндеп көрінеді: біреудің пікіріне тәуелділік, өзін-өзі алдау әдеті, махаббатты кез-келген жағдайда алуға деген ұмтылыс және өзің қалаған нәрсені мойындаудан қорқу.
Мүмкін, "ақымақ" сөзі ақыл-ойдың жетіспеушілігі туралы емес шығар?
Мүмкін кейде "ақымақ" болу тым көп сену, тым көп сезіну және тым ұзақ үміттену дегенді білдіруі мүмкін бе?